Η διά Χριστόν σαλότητα, αποτελούσε ως γνωστό πάντοτε ένα από τα πιο όμορφα κεφάλαια στο πολυάριθμο Συναξάρι των Αγίων μας στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ένα λίαν διδακτικό κεφάλαιο σωτηρίας, που έδειχνε στην ουσία πως η δικαιοσύνη και η κρίση του Θεού διαφέρει κατά πολύ απ’ αυτήν των ανθρώπων. Ένα λιθαράκι επιπλέον σ’ αυτό το κεφάλαιο αποτελεί και η ιστορία που μας αφηγήθηκε ένας ταπεινός λευϊτης του ευαγγελίου, ένας στενός φίλος του Κυρίου μας, της Παναγίας μας, του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Αγίου Αναστασίου του Γόρδιου. Ένας λευϊτης που ζει στα ευλογημένα βουνά των Αγράφων. Πρόκειται για ένα πραγματικό άνθος ευωδίας που ολοένα και περισσότερο ανακαλύπτεται από τις καταπονημένες από τη ζωή ψυχές, που σαν μέλισσες ταξιδεύουν κοντά του για να γευτούν ως δώρο την πολύτιμη γύρη που εκπέμπει η παρουσία του και ο λόγος του. Η αφήγηση του αφορούσε έναν σύγχρονο κατά Χριστό σαλό, που έζησε σε μία από τις απρόσωπες, απρόσιτες και αποξενωμέν...
"ΟΔΥΝΗΡΟΣ ΑΝΗΦΟΡΟΣ Η ΑΓΑΠΗ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥς ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΗΚΩΝΕΙ.ΜΑ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ ΣΟΥ ΜΑΘΕ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ"
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ΚΡΗΤΗΣ +ΚΥΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ/
ΣΚΥΒΩ ΦΙΛΩ ΤΟΝ ΩΜΟ ΤΟ ΔΕΞΟ ΣΑΣ ΠΑΠΠΟΥΛΗΔΕΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ,ΦΙΛΩ ΤΟΝ ΩΜΟ ΤΟ ΖΕΡΒΟ ΣΑΣ.ΑΣΠΑΖΟΜΑΙ ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ,ΖΗΤΩ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΑΣ
Ἐνωτίστηκες τόν ἐξαίσιο ἦχο ἀπό τόν βυθό τῆς ἄχραντης Σιωπῆς του. Καί ἡγέρθης ἐκ τοῦ ὕπνου καί εἶπες: ἰδού ἐγώ. Καί κατασκήνωσες στήν ταπεινή
ΑπάντησηΔιαγραφήήρεμία τῆς χλόης.
Ἔβαλες φραγή στά ἐγκόσμια καί τώρα μέ τό ἔνδυμα του Συμβόλου πορεύεσαι τήν ὀδόν σου ὠς ἐπαῖτις τοῦ ἐλέους Του.
Ἀπό τή χριστιανική αὐτοσυνειδησία, στή συγκλονιστική τῆς νηφάλιας μέθης ἐμπειρία.
Σέ μιά στιγμή ὀριακή ἔσβησαν τοῦ κόσμου τά φῶτα. Ἄναψαν οἱ κανδῆλες στή σπουδή τῆς Χαρμολύπης.
Ἡ
Άντίσταση ἀνύστακτη στίς ἀπόπειρες τοῦ ζόφου καί
ὁ δρόμος ἀνάντης. Ιερός αὐτοπροσδιορισμός. Προσευχή μέ πίστη. Ἀσκητική τῆς Ἀγάπης. Νά μήν
ὑπάρχεις γιά νά ύπάρχεις. Νά ἔχεις τό Πᾶν.
Ἔνωσες τῆς ψυχῆς σου τό ρίγος μέ τούς ἐναρμόνιους ἤχους τῶν ἐν οὐρανοῖς
ἑορταζόντων. Καί τό πολίτευμά σου, διάφανο, νά ἀντέχει, νά άνθίσταται,νά καταυγάζει μέ τή Χάρη Του.
Νά δίνεσαι στό ὁλὀκληρο, νά ἀπορρίπτεις τά ἡμίσεα. Διαχρονικό καί λυγμικό τό αἴτημα. Ἡ Σωτηρία. Βίωσε τή γεύση τοῦ Κυρίου ὠς χρηστότητα, ώς περίσσεια χάριτος, ὠς εύχαριστιακή καί ἀέναη δοξαστική γονυκλισία. Ζῆσε τό ἀνυπέρβλητο μεγαλεῖο τῆς κλήσεως στό «Μόρφωμα τῆς Εὐσέβειας».
Ἀκέραια τῆς βεβαιότητας ἡ πλησμονή.
«Πορεία πρός τό
ὲπέκεινα κι οἱ πέτρες
φλογισμένες. Φλογισμένη κι ἡ συνείδηση....»
Ἡ Ἄλλη Βιοτή ὠς ἀπαρχή*............